Denkend aan drive-throughs

Denkend aan drive-throughs
zie ik lelijke auto’s
graag langs bedrieglijk
koopwaar staan,
rijen verachtbaar
vuile colonnes
de uitstoot potsierlijk
hun ruimte uitslaan;
en in de vertrappende
krapte verdrongen
de huizenrijen
geen ruimte, geen rand
stroomgroepen, oorden
geslepen krabbers,
gassen en wolken
in een doods verband.
De smog hangt er laag
en de zon wordt vandaag
door grauwe grijskleurige
lampen verjaagd.
Zie aan, het verpesten
van al eens ons zo lief was –
men vraagt eeuwige rampen
maar smeekt ongehoord.

Back to Top